Cappella Sansevero ziyaretçi rehberi — ziyaret etmeden önce bilmeniz gereken her şey

Bir bakışta

Nerede

Via Francesco De Sanctis 19/21, Napoli

Saatler

09:00 - 19:00, son giriş 18:30, salı günleri kapalı

Giriş

Yarım saatlik dilimlerle rezerve edilir, 60 gün önceden açılır

Yaşlar

Yetişkin 27+, 18-26, 10-17; 10 yaş altı ücretsiz

Cappella Sansevero nedir?

Cappella Sansevero, Sansevero prensleri olan di Sangro ailesinin Napoli'nin tarihi merkezindeki mezar şapelidir. Via Francesco De Sanctis üzerinde, Piazza San Domenico Maggiore'nin hemen yanında, UNESCO'nun 1995'te Dünya Mirası Listesi'ne aldığı eski kentin içinde yer alır.

Asıl adı Santa Maria della Pietà'dır ve Napolililer ona Pietatella da der. Bugün özel bir müze olarak işletilen Museo Cappella Sansevero, hiçbir kamu fonu almaz ve yalnızca giriş ücretleriyle ayakta durur.

İnsanlar her şeyden önce tek bir heykel için gelir: Giuseppe Sanmartino'nun 1753 tarihli Peçeli İsa'sı. Ancak salonda, yedinci Sansevero Prensi Raimondo di Sangro'nun planladığı, aralarında iki oyma şaheseri daha bulunan Alçakgönüllülük ve Hayal Kırıklığı ile alt kattaki tuhaf Anatomik Makineler dahil olmak üzere otuza yakın eser vardır.

Bir adak şapelinden bir prensin tapınağına

Hikâye bir efsaneyle başlar. 1590 civarında, zincirlenmiş halde hapishaneye götürülen bir adam, di Sangro bahçe duvarının bir bölümünün çöktüğünü ve bir Meryem Ana suretinin belirdiğini görür. Kısa süre sonra Torremaggiore Dükü Giovan Francesco di Sangro ağır bir hastalıktan kurtulur ve şükran olarak o noktaya küçük bir şapel yaptırır.

1613'te oğlu İskenderiye Patriği Alessandro di Sangro, girişin üzerindeki kitabede yazdığı gibi, onu bir aile türbesine dönüştürerek genişletir. Binanın dış hatları o tarihten kalmadır.

1740'lardan itibaren Raimondo di Sangro iç mekânı tamamen dönüştürür. Her iki yanda dört kemerli tek nefli yapıyı korur ve içini bulabildiği en iyi sanatçıların, kimi zaman bizzat kendi icat ettiği malzemelerle ürettiği yeni eserlerle doldurur. Yan kapıdaki kitabe 1767 tarihlidir.

Örtülü İsa

Giuseppe Sanmartino, Peçeli İsa'yı 1753'te tamamladı ve o günden beri nefin merkezinde yatmaktadır. Sipariş ilk olarak, 1752'de yalnızca bir pişmiş toprak maket yapmış olarak vefat eden Antonio Corradini'ye verilmişti; bu maket şimdi Museo di San Martino'da bulunmaktadır.

Talep, aynı mermer bloktan oyulmuş şeffaf bir kefen altında gerçek boyutlu ölü bir İsa'ydı. Sanmartino kefeni zarif değil huzursuz kıldı. Gözlere ve ağza çöküyor, alında şişmiş bir damar gösteriyor ve elleriyle ayaklarının üzerine o kadar yakın duruyor ki çivi yaraları görünüyor. Ayaklarının dibinde dikenli taç, kerpeten ve çiviler var.

Yüzyıllar boyunca ziyaretçiler prensin simya yoluyla gerçek bir kumaşı taşa dönüştürdüğüne inandı. 16 Aralık 1752 tarihli, mermer bir kefenle örtülü bir heykel için ödeme emri bunu kesin olarak çözer: bu, tek bir bloktan yapılmış bir oymadır.

Alçakgönüllülük ve Hayal Kırıklığı

Sunak yönündeki sütunlar üzerindeki iki heykel, on sekizinci yüzyıldan beri gezginlerin hayran kaldığı üçlüyü tamamlıyor. Antonio Corradini'nin 1752'de tamamlanan Alçakgönüllülük'ü, prensin bir yaşına gelmeden önce ölen annesini onurlandırıyor. Genç bir kadın, vücuduna yapışan bir kefen içinde duruyor, belinde bir gül çelengi, yanında kırık bir plaket ve bir hayat ağacı.

Karşısında Francesco Queirolo'nun Hayal Kırıklığı, yani Disinganno var; prensin babası için 1753 ve 1754'te oyulmuş. Bir adam, alnında alev taşıyan kanatlı bir dehanın yardımıyla büyük bir mermer ağdan kurtuluyor. Ağ o kadar narin ki zanaatkârlar onu cilalamayı reddetti ve Queirolo onu kendisi bitirdi.

Prensin biyografisini yazan Origlia, Hayal Kırıklığı'nı mermer heykelin ulaşabileceği son ve en zorlu sınav olarak nitelendirdi.

Tonoz, sunak ve zemin

1749'da boyanmış ve tonozu dolduran Francesco Maria Russo'nun freski Cennetin Görkemi'ne bakın. Mavileri, yeşilleri ve altınları hâlâ yoğun ve müze bunu prensin icat ettiği bir formüle borçlu. Merkezde Kutsal Ruh'un güvercini üçgen bir haleden dışarı çıkıyor.

Nefin sonunda, Francesco Celebrano'nun yüksek sunak üzerindeki mermer Ağıt'ı, herhangi bir Napoli kilisesindeki bir yüksek sunak üzerindeki tek yüksek kabartmadır. Mavi çerçevesi, prensin laboratuvarında yapılan bir maddeyle lapis lazuli'yi taklit ediyor.

Zemin bir zamanlar tek bir kesintisiz beyaz çizgili mermer bir labirentti. 1889'daki bir çökmede harap oldu ve yerine sarı ve mavi karolar kondu; orijinal plakalar prensin mezarının önünde, Yeraltı Odası'nda ve kutsal eşya odasında hâlâ duruyor.

Yeraltı Odası ve Anatomik Makineler

Prensin mezarının yanındaki dar bir merdiven, prensin bir cenaze tapınağı olarak planladığı ve hiç bitirmediği oval bir oda olan Yeraltı Odası'na çıkar. Kefenli İsa'nın burada, iki ebedi lamba arasında yatmasını istemişti.

Bugün bu odada iki Anatomik Makine yer alıyor: her biri neredeyse eksiksiz bir atardamar ve toplardamar ağıyla sarılmış, ayakta duran bir erkek ve bir kadın iskeleti. Bunları Palermo'lu doktor Giuseppe Salerno yaptı. Prens erkeği 1756'da satın aldı ve kadını sipariş etti; her ikisi de ilk kez sarayının Anka Dairesi adlı bir odasında sergilendi.

Damarlar, balmumu ve renklendiriciler dahil olmak üzere çeşitli malzemelerle yapılmış bir yeniden inşadır. Prens'in bunları yapmak için iki hizmetkârını öldürttüğüne dair eski hikâye, Benedetto Croce tarafından kaydedilen bir efsanedir, tarih değil.

Her şeyin arkasındaki prens Raimondo di Sangro

Raimondo di Sangro (1710-1771) bir asker, yazar, yayıncı, mucit ve Napolili Masonluğun ilk Büyük Üstadıydı. Piazza San Domenico Maggiore'daki sarayının altındaki laboratuvarları yönetiyor ve pek çok şeyin yanı sıra daha hafif bir top, barut veya basınçlı havayla ateşlenen bir tüfek ve matbaanın tek çekişiyle birkaç renk basma yöntemi icat etti.

1751 tarihli Lettera Apologetica'sı Kilise'nin yasaklı kitaplar listesine alındı ve icatlarını açıklamaktaki isteksizliği, hâlâ peşini bırakmayan bir büyücülük efsanesini besledi.

Şapeldeki her eseri tek bir planın parçası olarak tasarladı ve vasiyetinde mirasçılarından bunu değiştirmemelerini istedi. Mezar taşı onu, üstlenmeye cesaret ettiği her şeyde yetenekli, olağanüstü bir adam olarak anıyor.

Biletler, yaş grupları ve yanınıza almanız gerekenler

Her ziyaret bir tarih ve yarım saatlik bir zaman dilimi için rezerve edilir ve müze günlük giriş sayısını sınırlar. Girişler 60 gün önceden açılır; her tarihten iki gün önce az sayıda ek giriş sunulur. Yoğun günler tamamen tükenir.

Ücretler müzenin yaş gruplarını izler: 27 yaş ve üzeri yetişkinler, 18-26 yaş arası ve 10-17 yaş arası. 9 yaşına kadar olan çocuklar ücretsizdir, alt yaş sınırı yoktur, ancak yine de rezervasyonda yer almaları gerekir; bu yüzden onları ücretsiz olarak ekliyoruz. Aile veya grup indirimi yoktur.

18-26 ve 10-17 yaş ücretlerinden yararlanan ziyaretçiler yaşlarını gösteren fotoğraflı kimlik taşımalıdır. Müze, bilet düzenlendikten sonra değişiklik veya iade kabul etmez ve bilet yalnızca kendi tarihinde geçerlidir.

Açılış saatleri ve giriş zamanları

Şapel her gün 09:00-19:00 arası açıktır ve Salı günleri kapalıdır. Son giriş, kapanıştan 30 dakika önce, 18:30'dadır. Giriş zamanları 09:00'dan itibaren her yarım saatte birdir.

Müze, istisnaların yer aldığı bir takvim yayımlar. 2026'nın geri kalanı için birkaç açık Salı günü (3 Kasım, 8 ve 29 Aralık), 31 Ekim'den 2 Kasım'a, 5-8 Aralık ve 26-27 Aralık'ta 20:30'a kadar geç kapanış, 24 ve 31 Aralık'ta 14:00'te erken kapanış ve Noel Günü kapalı olma durumu listelenmiştir.

Rezervasyonunuz, biletteki saatten sonra on dakika geçerlidir. Bu süreden sonra giriş garanti edilmez, bu nedenle eski şehrin dar sokakları için biraz pay bırakın.

Oraya ulaşım

Şapel, Piazza San Domenico Maggiore'nin arkasında, Via Francesco De Sanctis 19/21'de yer alır. Via dei Tribunali'ye yaklaşık bir dakika, eski şehri boydan boya geçen uzun düz cadde Spaccanapoli'ye iki dakika yürüme mesafesindedir; Piazza del Gesù, Santa Chiara ve Via San Gregorio Armeno ise birkaç dakika uzaklıktadır.

Bölge sınırlı trafik bölgesidir, bu nedenle yürüyerek gelin. En yakın metro durakları Line 1'de Università veya Dante, Line 2'de Cavour'dur. 151, 154, R2 ve 202 numaralı otobüsler, 41 numaralı tramvay ve Alibus havalimanı otobüsü, beş ila on dakikalık yürüme mesafesinde durmaktadır.

Biletinizle doğrudan şapelin kapısına gidersiniz. Bilet gişesi geçici olarak birkaç adım ötedeki Via Raimondo di Sangro 12'ye taşınmıştır ve ziyaretçi tuvaletleri de oradadır.

Ev kuralları ve erişilebilirlik

Müzenin hiçbir yerinde fotoğraf, video ve telefon kullanımına izin verilmez. Eserlere dokunmak, yiyecek ve içecek ile rehber köpekler dışında hayvanlar da yasaktır. Kurallar, sanat eserleri ve küçük bir odanın sessizliği için vardır.

Tekerlekli sandalye kullananlar ve hareket kabiliyeti kısıtlı ziyaretçiler, Veiled Christ dahil olmak üzere tüm nefi ve kutsal eşya odasını görebilir. Underground Chamber'a on dokuzuncu yüzyıldan kalma dar bir sarmal merdivenle ulaşılır ve erişilebilir değildir.

Görme engelli ve az gören ziyaretçiler için müze, ücretsiz olarak 25 dakikalık betimleyici bir sesli tur sunmaktadır. Müzede kiralanan normal sesli rehber, İtalyanca, İngilizce, İspanyolca, Fransızca veya Almanca olarak yaklaşık 25 dakika sürer ve 6-12 yaş arası çocuklar için bir çocuk rotası içerir. Müze kendi bünyesinde rehberli tur düzenlemez.

Sıkça sorulan sorular