Cappella Sansevero οδηγός επισκεπτών — όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε πριν την επίσκεψή σας

Με μια ματιά

Πού

Via Francesco De Sanctis 19/21, Νάπολη

Ώρες λειτουργίας

09:00 έως 19:00, τελευταία είσοδος 18:30, κλειστά τις Τρίτες

Είσοδος

Κράτηση ανά μισή ώρα, διαθέσιμη 60 ημέρες εκ των προτέρων

Ηλικίες

Ενήλικες 27+, 18 έως 26, 10 έως 17· κάτω των 10 ετών δωρεάν

Τι είναι η Cappella Sansevero;

Η Cappella Sansevero είναι το ταφικό παρεκκλήσι της οικογένειας di Sangro, πριγκίπων του Sansevero, στο ιστορικό κέντρο της Νάπολης. Βρίσκεται στη Via Francesco De Sanctis, λίγο πιο πέρα από την Piazza San Domenico Maggiore, μέσα στην παλιά πόλη που η UNESCO κατέγραψε ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς το 1995.

Το επίσημο όνομά της είναι Santa Maria della Pietà, και οι Ναπολιτάνοι την αποκαλούν επίσης Pietatella. Σήμερα λειτουργεί ως ιδιωτικό μουσείο, το Museo Cappella Sansevero, το οποίο δεν λαμβάνει δημόσια χρηματοδότηση και στηρίζεται αποκλειστικά στα εισιτήρια εισόδου.

Ο κόσμος έρχεται κυρίως για ένα άγαλμα, τον Veiled Christ (Χριστό με το Πέπλο) του Giuseppe Sanmartino, του 1753. Ωστόσο, η αίθουσα φιλοξενεί σχεδόν τριάντα έργα που σχεδίασε ένας χορηγός, ο Raimondo di Sangro, έβδομος Πρίγκιπας του Sansevero, ανάμεσά τους δύο ακόμη αριστουργήματα γλυπτικής, τη Modesty και τη Disillusion, και, στην αίθουσα από κάτω, τις παράξενες Anatomical Machines.

Από παρεκκλήσι τάματος σε ναό ενός πρίγκιπα

Η ιστορία ξεκινά με έναν θρύλο. Γύρω στο 1590, ένας άνθρωπος που οδηγούνταν στη φυλακή αλυσοδεμένος είδε μέρος του τοίχου του κήπου των di Sangro να καταρρέει και μια εικόνα της Παναγίας να εμφανίζεται. Λίγο αργότερα, ο Giovan Francesco di Sangro, Δούκας του Torremaggiore, ανάρρωσε από σοβαρή ασθένεια και έχτισε στο σημείο ένα μικρό παρεκκλήσι ως ευχαριστία.

Το 1613 ο γιος του Alessandro di Sangro, Πατριάρχης Αλεξανδρείας, το μεγάλωσε μετατρέποντάς το σε οικογενειακό μαυσωλείο, όπως μαρτυρεί η επιγραφή πάνω από την είσοδο. Το περίγραμμα του κτιρίου χρονολογείται από τότε.

Από τη δεκαετία του 1740 ο Raimondo di Sangro μεταμόρφωσε πλήρως το εσωτερικό. Διατήρησε την ενιαία κλίτη με τέσσερις καμάρες σε κάθε πλευρά και τη γέμισε με νέα έργα των καλύτερων καλλιτεχνών που μπορούσε να βρει, χρησιμοποιώντας υλικά που μερικές φορές επινοούσε ο ίδιος. Η επιγραφή της πλαϊνής πόρτας φέρει ημερομηνία 1767.

Ο Αποκεκαλυμμένος Χριστός

Ο Giuseppe Sanmartino ολοκλήρωσε τον Veiled Christ το 1753, και από τότε βρίσκεται στο κέντρο της κλίτης. Η ανάθεση είχε αρχικά δοθεί στον Antonio Corradini, ο οποίος πέθανε το 1752 έχοντας φτιάξει μόνο ένα πήλινο μοντέλο, που βρίσκεται σήμερα στο Museo di San Martino.

Το προσχέδιο ήταν ένας Χριστός νεκρός στο φυσικό του μέγεθος κάτω από ένα διαφανές σάβανο, σκαλισμένο από το ίδιο κομμάτι μαρμάρου. Ο Sanmartino έκανε το πέπλο ανήσυχο παρά κομψό. Βυθίζεται στα μάτια και το στόμα, δείχνει μια πρησμένη φλέβα στο μέτωπο και απλώνεται τόσο κοντά πάνω στα χέρια και τα πόδια, ώστε να διακρίνονται οι πληγές από τα καρφιά. Στα πόδια βρίσκονται ο ακάνθινος στέφανος, οι τανάλιες και τα καρφιά.

Για αιώνες οι επισκέπτες πίστευαν πως ο πρίγκιπας είχε μετατρέψει ένα πραγματικό ύφασμα σε πέτρα με αλχημεία. Η εντολή πληρωμής του, της 16ης Δεκεμβρίου 1752, για ένα άγαλμα καλυμμένο με πέπλο από μάρμαρο, το ξεκαθαρίζει: πρόκειται για γλυπτό, από ένα μόνο κομμάτι.

Η Αιδώς και η Απογοήτευση

Δύο αγάλματα στους πεσσούς προς το ιερό ολοκληρώνουν την τριάδα που θαυμάζουν οι ταξιδιώτες από τον δέκατο όγδοο αιώνα. Η Αιδώς του Antonio Corradini, ολοκληρωμένη το 1752, τιμά τη μητέρα του πρίγκιπα, που πέθανε πριν εκείνος γίνει ενός έτους. Μια νεαρή γυναίκα στέκεται με ένα πέπλο που προσκολλάται στο σώμα της, ένα στεφάνι από τριαντάφυλλα στη μέση της, δίπλα σε μια σπασμένη πλάκα και ένα δέντρο της ζωής.

Απέναντι βρίσκεται η Απογοήτευση του Francesco Queirolo, το Disinganno, σκαλισμένο το 1753 και το 1754 για τον πατέρα του πρίγκιπα. Ένας άνδρας ελευθερώνεται από ένα μεγάλο μαρμάρινο δίχτυ, με τη βοήθεια ενός φτερωτού πνεύματος με φλόγα στο μέτωπό του. Το δίχτυ είναι τόσο λεπτεπίλεπτο που οι τεχνίτες αρνήθηκαν να το γυαλίσουν, και ο Queirolo το ολοκλήρωσε ο ίδιος.

Ο Origlia, βιογράφος του πρίγκιπα, αποκάλεσε την Απογοήτευση την τελευταία και πιο απαιτητική δοκιμασία στην οποία μπορεί να φιλοδοξεί η γλυπτική σε μάρμαρο.

Ο θόλος, το ιερό και το δάπεδο

Σηκώστε το βλέμμα στη Δόξα του Ουρανού, τη νωπογραφία του Francesco Maria Russo που γεμίζει τον θόλο, ζωγραφισμένη το 1749. Τα μπλε, τα πράσινα και τα χρυσά της είναι ακόμη έντονα, και το μουσείο αποδίδει τη συνταγή σε μια φόρμουλα που επινόησε ο πρίγκιπας. Στο κέντρο το περιστέρι του Αγίου Πνεύματος ξεπροβάλλει από ένα τριγωνικό φωτοστέφανο.

Στο τέλος του κεντρικού κλίτους, ο μαρμάρινος Θρήνος του Francesco Celebrano στο κεντρικό ιερό είναι ο μόνος ανάγλυφος διάκοσμος σε κεντρικό ιερό οποιασδήποτε ναπολιτάνικης εκκλησίας. Το μπλε πλαίσιό του μιμείται τον λάπις λάζουλι με μια ουσία φτιαγμένη στο εργαστήριο του πρίγκιπα.

Το δάπεδο ήταν κάποτε ένα μαρμάρινο λαβύρινθο με μία συνεχή λευκή γραμμή. Καταστράφηκε σε κατάρρευση το 1889 και αντικαταστάθηκε με κίτρινα και μπλε πλακίδια· αυθεντικές πλάκες σώζονται μπροστά από τον τάφο του πρίγκιπα, στην Υπόγεια Αίθουσα και στο σκευοφυλάκιο.

Η Υπόγεια Αίθουσα και οι Ανατομικές Μηχανές

Μια στενή σκάλα κοντά στον τάφο του πρίγκιπα οδηγεί στην Υπόγεια Αίθουσα, μια οβάλ αίθουσα που ο πρίγκιπας σχεδίασε ως ταφικό ναό και δεν ολοκλήρωσε ποτέ. Προόριζε τον Αγαλματένιο Χριστό να κείται εδώ ανάμεσα σε δύο αιώνιες λυχνίες.

Σήμερα το chamber φιλοξενεί τις δύο Ανατομικές Μηχανές: τους όρθιους σκελετούς ενός άνδρα και μιας γυναίκας, καθέναν τυλιγμένο σε ένα σχεδόν πλήρες δίκτυο αρτηριών και φλεβών. Τα κατασκεύασε ο Παλέρμιος γιατρός Giuseppe Salerno. Ο πρίγκιπας αγόρασε το αρσενικό το 1756 και ανέθεσε το θηλυκό, και τα δύο στάθηκαν αρχικά σε ένα δωμάτιο του παλατιού του που ονομαζόταν Διαμέρισμα του Φοίνικα.

Τα αγγεία είναι μια ανακατασκευή από υλικά όπως κερί μέλισσας και χρωστικές. Η παλιά ιστορία ότι ο πρίγκιπας σκότωσε δύο υπηρέτες για να τα φτιάξει είναι θρύλος που κατέγραψε ο Benedetto Croce, όχι ιστορία.

Raimondo di Sangro, ο πρίγκιπας πίσω από όλα

Ο Raimondo di Sangro (1710 έως 1771) ήταν στρατιώτης, συγγραφέας, εκδότης, εφευρέτης και ο πρώτος Μεγάλος Διδάσκαλος της Ναπολιτάνικης Τεκτονικής Στοάς. Διηύθυνε εργαστήρια κάτω από το παλάτι του στην Piazza San Domenico Maggiore και εφηύρε, μεταξύ πολλών άλλων, ένα ελαφρύτερο κανόνι, ένα αρκεβούζιο που εκπυρσοκροτούσε με πυρίτιδα ή πεπιεσμένο αέρα, και έναν τρόπο να τυπώνει πολλά χρώματα με ένα μόνο τράβηγμα του πιεστηρίου.

Η Lettera Apologetica του 1751 τοποθετήθηκε στον Κατάλογο απαγορευμένων βιβλίων της Εκκλησίας, και η απροθυμία του να εξηγήσει τις εφευρέσεις του τροφοδότησε έναν θρύλο μαγείας που τον ακολουθεί ακόμη.

Σχεδίασε κάθε έργο στο παρεκκλήσι ως μέρος ενός ενιαίου σχεδίου, και στη διαθήκη του ζήτησε από τους κληρονόμους του να μην το αλλάξουν. Ο τάφος του τον χαρακτηρίζει εξαιρετικό άνθρωπο, προικισμένο σε ό,τι τόλμησε να αναλάβει.

Εισιτήρια, ηλικίες και τι να φέρετε

Κάθε επίσκεψη κλείνεται για συγκεκριμένη ημερομηνία και μισάωρο, και το μουσείο περιορίζει τις καθημερινές εισόδους. Οι είσοδοι διατίθενται 60 ημέρες νωρίτερα, με έναν μικρό αριθμό επιπλέον εισόδων να διατίθενται δύο ημέρες πριν από κάθε ημερομηνία. Οι πολυσύχναστες ημέρες εξαντλούνται εντελώς.

Τα κόμιστρα ακολουθούν τις ηλικιακές ζώνες του μουσείου: ενήλικες 27 και άνω, ηλικίες 18 έως 26, και ηλικίες 10 έως 17. Τα παιδιά έως 9 ετών είναι δωρεάν, χωρίς κατώτατο όριο, αλλά χρειάζονται ακόμη θέση στην κράτηση, γι' αυτό τα προσθέτουμε χωρίς χρέωση. Δεν υπάρχει οικογενειακό ή ομαδικό κόμιστρο.

Οι επισκέπτες με κόμιστρο 18 έως 26 και 10 έως 17 θα πρέπει να φέρουν φωτογραφική ταυτότητα που να δείχνει την ηλικία τους. Το μουσείο δεν επιτρέπει αλλαγές ή επιστροφές χρημάτων μόλις εκδοθεί ένα εισιτήριο, και ένα εισιτήριο ισχύει μόνο για τη δική του ημερομηνία.

Ώρες λειτουργίας και ώρες εισόδου

Το παρεκκλήσι ανοίγει καθημερινά από τις 09:00 έως τις 19:00 και είναι κλειστό τις Τρίτες. Η τελευταία είσοδος είναι στις 18:30, 30 λεπτά πριν το κλείσιμο. Οι ώρες εισόδου είναι κάθε μισή ώρα από τις 09:00.

Το μουσείο δημοσιεύει ένα ημερολόγιο εξαιρέσεων. Για το υπόλοιπο του 2026 αναφέρει μερικές ανοιχτές Τρίτες (3 Νοεμβρίου, 8 και 29 Δεκεμβρίου), μεταγενέστερη ώρα κλεισίματος στις 20:30 από 31 Οκτωβρίου έως 2 Νοεμβρίου, από 5 έως 8 Δεκεμβρίου και στις 26 και 27 Δεκεμβρίου, πρόωρο κλείσιμο στις 14:00 στις 24 και 31 Δεκεμβρίου, και κλειστά την ημέρα των Χριστουγέννων.

Η κράτησή σας ισχύει για δέκα λεπτά μετά την ώρα που αναγράφεται στο εισιτήριο. Μετά από αυτό, η είσοδος δεν είναι εγγυημένη, οπότε αφήστε περιθώριο για τα στενά σοκάκια της παλιάς πόλης.

Πώς θα φτάσετε

Το παρεκκλήσι βρίσκεται στη Via Francesco De Sanctis 19/21, πίσω από την Piazza San Domenico Maggiore. Απέχει περίπου ένα λεπτό με τα πόδια από τη Via dei Tribunali και δύο λεπτά από τη Spaccanapoli, τον μακρύ ευθύ δρόμο που διασχίζει την παλιά πόλη, με την Piazza del Gesù, τη Santa Chiara και τη Via San Gregorio Armeno λίγα λεπτά μακριά.

Η περιοχή είναι ζώνη περιορισμένης κυκλοφορίας, οπότε φτάστε με τα πόδια. Οι πλησιέστεροι σταθμοί του μετρό είναι Università ή Dante στη Γραμμή 1 και Cavour στη Γραμμή 2. Τα λεωφορεία 151, 154, R2 και 202, το τραμ 41 και το λεωφορείο του αεροδρομίου Alibus σταματούν όλα σε απόσταση πέντε έως δέκα λεπτών με τα πόδια.

Με το εισιτήριο πηγαίνετε κατευθείαν στην πόρτα του παρεκκλησίου. Το γραφείο εισιτηρίων έχει μεταφερθεί προσωρινά στη Via Raimondo di Sangro 12, λίγα βήματα πιο πέρα, και εκεί βρίσκονται οι τουαλέτες για τους επισκέπτες.

Κανόνες του χώρου και προσβασιμότητα

Η φωτογράφιση, η βιντεοσκόπηση και η χρήση τηλεφώνου δεν επιτρέπονται πουθενά στο μουσείο. Ούτε το άγγιγμα των έργων, το φαγητό και το ποτό, ή τα ζώα, εκτός από σκύλους-οδηγούς. Οι κανόνες υπάρχουν για την τέχνη και για την ησυχία μιας μικρής αίθουσας.

Οι χρήστες αναπηρικών αμαξιδίων και οι επισκέπτες με μειωμένη κινητικότητα μπορούν να δουν ολόκληρο τον κεντρικό ναό, συμπεριλαμβανομένου του Veiled Christ, και το σκευοφυλάκιο. Στον Υπόγειο Θάλαμο η πρόσβαση γίνεται μέσω μιας στενής σπειροειδούς σκάλας του δέκατου ένατου αιώνα και δεν είναι προσβάσιμος.

Για τυφλούς και μερικώς βλέποντες επισκέπτες, το μουσείο προσφέρει δωρεάν περιγραφική ηχητική ξενάγηση διάρκειας 25 λεπτών. Ο κανονικός ακουστικός οδηγός, που ενοικιάζεται στο μουσείο, διαρκεί περίπου 25 λεπτά στα ιταλικά, αγγλικά, ισπανικά, γαλλικά ή γερμανικά, με διαδρομή για παιδιά ηλικίας 6 έως 12 ετών. Το μουσείο δεν διοργανώνει το ίδιο ξεναγήσεις.

Συχνές ερωτήσεις